507 -513
రాధాస్వామి మతానికి (రాధాస్వామి సత్సంగ్) సంబంధించిన ఈ శబ్దం (భజన) అత్యంత భక్తిపూర్వకమైనది. ఇది పరమాత్మ పట్ల సంపూర్ణ శరణాగతిని, నిర్మలమైన ప్రేమను వ్యక్తపరుస్తుంది. దీని భావం మరియు విశేషాలు
507 శబ్దం - తాత్పర్యం
పల్లవి:
दीन हित करुना निधान, कुपाल सुख सागर महा ।
जान अपना दास दीजे, भक्ति प्रेम की सम्पदा ॥
భావం: దీనుల పట్ల కనికరం చూపేవాడా, కరుణకు నిలయమైనవాడా, దయామయుడా, సుఖసముద్రుడా! నన్ను నీ సేవకునిగా భావించి, నాకు భక్తి మరియు ప్రేమ అనే సంపదను ప్రసాదించు.
చరణం 1:
आया शरणागत तुम्हारे, त्याग सब का आसरा ।
एक तुम्हारी आस है प्रभु, कीजिये मुझ पर दया ॥
భావం: లోకంలోని ఆశలన్నీ వదిలేసి, నీవే దిక్కని నీ శరణు కోరి వచ్చాను. ఓ ప్రభూ! ఇప్పుడు నీపై మాత్రమే నాకు ఆశ ఉంది, నాపై దయ చూపించు.
చరణం 2:
बुन्द केहि विधि सिंधु तजकर, पाये सुख अरु शांती ।
ज्ञान घन के रूप तुम हो, मेट दो सब भ्रांती ॥
భావం: ఒక నీటి బిందువు (జీవాత్మ) సముద్రాన్ని (పరమాత్మను) విడిచిపెట్టి శాంతిని ఎలా పొందగలదు? నీవు జ్ఞానానికి నిరూపానివి. నాలోని అజ్ఞానాన్ని, భ్రమలను తొలగించు.
చరణం 3:
है तुम्हारी सब में सत्ता, सत्त मुझको कीजिये ।
काल माया से छुड़ाकर, मुक्ति का पद दीजिये ॥
భావం: సర్వము నీ అధికారంలోనే ఉంది, అంతటా నీవే ఉన్నావు. నన్ను కూడా సత్యమార్గంలో నడిపించు. ఈ కాలము మరియు మాయ అనే బంధనాల నుండి నన్ను విడిపించి, నాకు ముక్తిని ప్రసాదించు.
చరణం 4:
राधास्वामी सत्तगुरु, करतार गुन निर्गुन हो तुम ।
नाम सच्चा दान दीजे, सत्यनाम की धुन हो तुम ॥
భావం: ఓ రాధాస్వామి సద్గురుదేవా! సృష్టికర్తవు నీవే, సగుణ నిర్గుణ రూపాలు నీవే. నీ పవిత్ర నామమనే దానాన్ని నాకు ప్రసాదించు. సత్యనామపు ప్రతిధ్వనివి (శబ్దానివి) నీవే.
ముఖ్య విశేషాలు
శరణాగతి: ఈ శబ్దంలో భక్తుడు తన అహాన్ని పూర్తిగా వదిలేసి "నీవే దిక్కు" అని వేడుకోవడం కనిపిస్తుంది.
బిందువు - సింధువు: జీవాత్మను బిందువుతో, పరమాత్మను సముద్రంతో పోల్చడం చాలా గొప్ప విశేషం. బిందువు సముద్రంలో కలిసినప్పుడే దానికి పరిపూర్ణత, శాంతి లభిస్తాయి.
సత్యనామం: రాధాస్వామి మార్గంలో "నామ స్మరణ" మరియు "శబ్ద ధున్" (లోపలి ధ్వనిని వినడం) కు ఉన్న ప్రాముఖ్యతను ఈ శబ్దం నొక్కి చెబుతుంది.
గురువు ప్రాశస్త్యం: సద్గురువును సాక్షాత్తు పరమాత్మ స్వరూపంగా (సగుణ, నిర్గుణ రూపంగా) ఇందులో కొనియాడారు.
రాధాస్వామి మతంలోని 508వ శబ్దం భక్తుడి ఆర్తిని, వినయాన్ని మరియు సద్గురువు పట్ల ఉన్న అచంచల విశ్వాసాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. ఈ శబ్దానికి తెలుగు తాత్పర్యం
శబ్దం - తాత్పర్యం
పల్లవి:
अपनी शरण में लेलो, मेरे कृपाल दाता।
चरनों की भक्ति देदो, मेरे दयाल दाता ॥
భావం: ఓ కృపామయుడా, దాతా! నన్ను నీ శరణులోకి తీసుకో. నీ చరణాల పట్ల భక్తిని నాకు ప్రసాదించు, నాపై దయ చూపించు.
చరణం 1:
दुख कष्ट के झमेले, दिन रात मैंने भेले ।
पापड़ इन्ही के बेले, मेरे दयाल दाता ॥
భావం: ఈ లోకంలో పగలు, రాత్రి అనే తేడా లేకుండా ఎన్నో కష్టాలను, దుఃఖాలను అనుభవించాను. ఈ ప్రాపంచిక గొడవల్లో చిక్కుకుని ఎంతో శ్రమపడ్డాను (హిందీలో 'పాపడ్ బేల్నా' అంటే ఎన్నో కష్టాలు పడటం అని అర్థం).
చరణం 2:
बोझा है भारी सिर पर, फिरता हूँ मारा दर दर ।
है एक जैसे बन घर, मेरे दयाल दाता ॥
భావం: నా తలపై పాపాలు, బాధ్యతల భారం చాలా ఎక్కువగా ఉంది. దానివల్ల ప్రశాంతత లేక అటూ ఇటూ తిరుగుతున్నాను. నాకు ఇల్లు అడవిలా కనిపిస్తోంది (సంసారంలో శాంతి లేదని భావం).
చరణం 3:
भक्ति न ज्ञान पाया, भरमा भरम में आया।
अज्ञान घट में छाया, मेरे दयाल दाता ॥
భావం: నాకు అటు భక్తి తెలియదు, ఇటు జ్ఞానము లేదు. కేవలం భ్రమల్లోనే చిక్కుకుపోయాను. నా హృదయం నిండా అజ్ఞానపు చీకట్లు నిండిపోయాయి.
చరణం 4:
संकट में मैं फँसा हूँ, दुख कष्ट में बसा हूँ।
दलदल में मैं धँसा हूँ, मेरे दयाल दाता ॥
భావం: నేను తీవ్రమైన సంకటంలో చిక్కుకున్నాను. దుఃఖమే నా నివాసమైంది. ఈ మాయా ప్రపంచం అనే ఊబిలో నేను కూరుకుపోతున్నాను.
చరణం 5:
दुखिया की लाज रखलो, चरनों की छाँह देदो ।
दृष्टि मेहर की करदो, मेरे दयाल दाता ॥
భావం: దుఃఖితుడనైన నా గౌరవాన్ని కాపాడు. నీ పాదాల నీడలో నాకు చోటు ఇవ్వు. నీ దయగల చూపును నాపై ప్రసరింపజేయి.
చరణం 6:
राधास्वामी दीन हितकर, अपनी शरण में रखकर ।
निज धाम दो दया कर, मेरे दयाल दाता ॥
భావం: దీనులకు మేలు చేసే ఓ రాధాస్వామి దయామయుడా! నన్ను నీ శరణులో ఉంచుకుని, నీ కృపతో నాకు నీ నిజధామాన్ని (శాశ్వతమైన లోకాన్ని) ప్రసాదించు.
విశేషాలు
దీనత్వం: భక్తుడు తన అజ్ఞానాన్ని, అశక్తతను ఒప్పుకుంటూ గురువు ముందు పూర్తిగా వంగిపోవడాన్ని ఈ శబ్దం చూపిస్తుంది.
సంసార దుఃఖం: ఈ ప్రపంచాన్ని ఒక 'ఊబి' (QuickSand) తో పోల్చడం జరిగింది, అంటే మనిషి తనంతట తానుగా బయటపడలేడని, గురువు చేయి అందిస్తేనే బయటపడగలడని దీని అర్థం.
నిజధామం: అంటే జనన మరణ చక్రం నుండి విముక్తి పొంది, ఆత్మ తన మూలస్థానమైన పరమాత్మలో చేరడం.
----------------------------------------------------------------------------------------------------
రాధాస్వామి మతంలోని 509వ శబ్దం భక్తుడి ఆర్తిని, వినయాన్ని మరియు సద్గురువు పట్ల ఉన్న అచంచల విశ్వాసాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. ఈ శబ్దానికి సులభమైన తెలుగు తాత్పర్యం
శబ్దం - తాత్పర్యం
పల్లవి:
तुम बिन नहीं है कोई, मेरे दयाल दाता ।
रखना कृपा की दृष्टि, मुझ पर कृपाल दाता ॥
భావం: ఓ దయామయుడా, దాతా! నీవు తప్ప నాకు ఎవరూ లేరు. నాపై ఎప్పుడూ నీ కృపా దృష్టిని ఉంచు.
చరణం 1:
जब से जगत में आया, दुख में बिताये दिन को।
शरनाई ली चरन की, अब कर निहाल दाता ॥
భావం: నేను ఈ లోకంలోకి వచ్చినప్పటి నుండి నా రోజులు దుఃఖంతోనే గడిచాయి. ఇప్పుడు నీ చరణాలను ఆశ్రయించాను, నన్ను ధన్యుడిని (నిహాల్) చేయి స్వామీ.
చరణం 2:
माया का जाल भारी, चहुँ ओर में तना है।
हाथों को अपने फैला, निस दिन संभाल दाता ॥
భావం: మాయ అనే పెద్ద వల నలుదిక్కులా వ్యాపించి ఉంది. నీ చేతులు చాచి నన్ను రాత్రింబవళ్లు రక్షించు.
చరణం 3:
अपराध क्या किये थे, ऐसा जो जन्म पाया।
गहरी है भव की खाई, उससे निकाल दाता ॥
భావం: నేను గతంలో ఎలాంటి పాపాలు చేశానో కానీ, ఈ కష్టాలతో కూడిన జన్మ లభించింది. ఈ సంసార సాగరం (భవసాగరం) అనే లోతైన గోతి నుండి నన్ను బయటకు తీయి.
చరణం 4:
रख लाज मेरी अब तू , तेरा ही आसरा है।
मुझको न अब सताये, बेपीर काल दाता ॥
భావం: నా గౌరవాన్ని కాపాడు, నాకు నీవే ఆధారం. కఠినమైన ఈ కాలం (మృత్యువు/సమయం) నన్ను ఇక బాధించకుండా చూడు.
చరణం 5:
संकट में मैं घिरा हूँ, बुध्दि नहीं ठिकाने ।
आकर बचाले मुझకో, तू बाल बाल दाता ॥
భావం: నేను ఆపదల్లో చిక్కుకున్నాను, నా బుద్ధి పని చేయడం లేదు (స్థిరంగా లేదు). వచ్చి నన్ను ప్రతి అడుగులోనూ, ప్రతి ప్రమాదం నుండి కాపాడు.
చరణం 6:
दे पद कमल की छाया, तुझसे लगी रहे लव ॥
राधास्वामी तुम अकेले, हो प्रतिपाल दाता ॥
భావం: నీ పాదపద్మాల నీడను నాకు ప్రసాదించు, నా మనసు ఎప్పుడూ నీపైనే లగ్నమై ఉండాలి. ఓ రాధాస్వామి! నీవు ఒక్కడివే అందరినీ రక్షించే ప్రభువువు.
విశేషాలు
సంసార భయం: ఈ ప్రపంచాన్ని ఒక లోతైన గోతితో (ఖాయీ) పోల్చారు. గురువు సహాయం లేకుండా దాని నుండి బయటపడటం అసాధ్యమని భక్తుడి ఆవేదన.
మాయా జాలం: మాయ అనేది మనిషిని చుట్టుముట్టే వల వంటిదని, దీని నుండి తప్పించుకోవడానికి గురువు రక్షణ (సంభాల్) అవసరమని తెలుపుతోంది.
పూర్ణ శరణాగతి: "నీవు తప్ప నాకు ఎవరూ లేరు" అని చెప్పడం ద్వారా భక్తుడు తన సర్వస్వాన్ని గురువుకే అర్పించుకుంటున్నాడు.
రాధాస్వామి మతంలోని 510వ శబ్దం అత్యంత లోతైన ఆధ్యాత్మిక అర్థాన్ని కలిగి ఉంది. ఇది బాహ్య భక్తి నుండి అంతర్గత అనుభూతికి (Inner Realization) ప్రయాణించే భక్తుడి ఆవేదనను, జిజ్ఞాసను తెలియజేస్తుంది. దీని తాత్పర్యం
శబ్దం - తాత్పర్యం
పల్లవి:
देखा है रूप बाहर, अंतर में अब दिखादो ।
बानी सुनी जो मुख से, अंतर में अब सुनादो ॥
భావం: ఓ ప్రభూ! నీ భౌతిక రూపాన్ని బయట చూశాను, ఇప్పుడు నీ నిజరూపాన్ని నా అంతరాత్మలో చూపించు. నీ ముఖతః వినిపించే బాహ్య వాణిని విన్నాను, ఇప్పుడు నా లోపల వినిపించే ఆ 'అనహత శబ్దాన్ని' (Inner Voice) వినిపించు.
చరణం 1:
बाहर दिया सहारा, अंतर की अब है बारी ।
दोनों की करदो समता, ऐसी विधि मिलाहो ॥
భావం: బయట నాకు తోడుగా ఉండి ఆదుకున్నావు, ఇప్పుడు నా అంతరంగాన్ని సరిదిద్దే సమయం వచ్చింది. నా బాహ్య జీవితానికి, అంతర్గత సాధనకు మధ్య సామరస్యాన్ని కుదిర్చి, నన్ను నీలో కలిపే మార్గాన్ని చూపు.
చరణం 2:
व्यापक हो सब जगह हो, सब वस्तु में मिले हो ।
आपे में मेरे प्रगटो, परदा अभी उठादो ॥
భావం: నీవు సర్వవ్యాపివి, ప్రతి వస్తువులోనూ ఉన్నావు. మరి నాలోనే ఎందుకు కనిపించడం లేదు? నా కళ్లకు అడ్డుగా ఉన్న మాయ అనే తెరను తొలగించి, నాలోనే నీవు ప్రత్యక్షమవ్వు.
చరణం 3:
तुम हो तुम्हारे सत का, सत्ता ही यह जगत है।
फिर भेद क्यों है स्वामी, मेरा भरम मिटాदो ॥
భావం: నీవు సత్యానివి, ఈ జగత్తు అంతా నీ శక్తిపైనే నడుస్తోంది. అంతా నీవే అయినప్పుడు, నీకు నాకు మధ్య ఈ భేదం (ద్వైతం) ఎందుకు? నాలోని ఈ భ్రమను తొలగించు.
చరణం 4:
अज्ञान शान में क्यों, क्यों ज्योति में अंधेरा।
यह पूछता हूँ तुम से, अब यह मरम जतादो ॥
భావం: జ్ఞాన సముద్రుడివైన నీ చెంత ఉన్నా నాకు ఈ అజ్ఞానం ఎందుకు? వెలుగు (జ్యోతి) దగ్గర ఈ చీకటి ఏమిటి? ఈ రహస్యాన్ని (మర్మాన్ని) నాకు వివరించు.
చరణం 5:
तुम हो तो कौन मैं हूँ, मैं तू का क्यों है झगड़ा।
जी चाहता है खुलकर, अंधेरा यह मिटादो ॥
భావం: అంతా నీవే అయితే, ఇక 'నేను' అనేవాడిని ఎవరు? ఈ 'నేను-నీవు' అనే భేద భావం ఎందుకు? నా మనసు ఈ సందేహాల నుండి విముక్తి పొంది, ఆ చీకటిని పూర్తిగా తొలగించుకోవాలని కోరుకుంటోంది.
చరణం 6:
गुरु राधास्वामी प्यारे, आँखों के मेरे तारे ।
सेवक हूँ मैं तुम्हारा, चित से मुझे चितादो ॥
భావం: నా కంటి పాప వంటి ప్రియమైన రాధాస్వామి సద్గురుదేవా! నేను నీ సేవకుడిని. నా చిత్తాన్ని (మనసును) మేల్కొలిపి, నీ తత్వాన్ని నాకు బోధించు.
విశేషాలు
అంతర్ముఖ సాధన: ఈ శబ్దం 'సూరత్ శబ్ద యోగం'లోని ముఖ్య ఉద్దేశాన్ని చెబుతుంది. అంటే కళ్లతో చూసేది, చెవులతో వినేది మాత్రమే కాకుండా, లోపల ఉండే కాంతిని (జ్యోతి), శబ్దాన్ని అనుభవించడమే నిజమైన భక్తి.
అద్వైత భావం: "నేను-నీవు" అనే భేదం తొలగిపోవాలని కోరుకోవడం ద్వారా భక్తుడు పరమాత్మలో ఐక్యం కావాలని ఆరాటపడుతున్నాడు.
జిజ్ఞాస: ఇది కేవలం ప్రార్థన మాత్రమే కాదు, ఒక శిష్యుడు తన గురువును అడిగే లోతైన ఆధ్యాత్మిక ప్రశ్నల మాలిక.
రాధాస్వామి మతంలోని 511వ శబ్దం భక్తుడిలో కలిగే ఒక రకమైన 'ప్రేమపూర్వకమైన పట్టుదల'ను (Holy Obstinacy) తెలియజేస్తుంది. దేవుడు ఎవరు? ఆయన రూపం ఏమిటి? అనే సందేహాలను నేరుగా గురువునే అడుగుతూ, సమాధానం కోసం పరితపించే భక్తుడి మనోస్థితి ఇందులో ఉంది.
శబ్దం - తాత్పర్యం
పల్లవి:
तुम कौन और क्या हो, अपना पता बतादो ।
क्या रूप नाम क्या है, कैसे हो यह जतादो ॥
భావం: ఓ ప్రభూ! అసలు నీవు ఎవరు? నీ ఉనికి ఏమిటి? నీ చిరునామా ఏమిటో నాకు చెప్పు. నీ రూపం ఏది? నీ అసలు పేరు ఏమిటి? నీవు ఎలా ఉంటావో నాకు వివరించు.
చరణం 1:
कहता है कोई निर्गुण, कोई सगुण बताता ।
मैं पूछता हूँ तुम से, तुम भेद यह सुनादो ॥
భావం: కొందరు నిన్ను రూపం లేని 'నిర్గుణ' పరమాత్మ అని, మరికొందరు రూపం ఉన్న 'సగుణ' దైవమని అంటారు. ఈ రెంటి మధ్య ఉన్న భేదం ఏమిటో, అసలు సత్యం ఏమిటో నీవే నాకు వివరించు.
చరణం 2:
सुनता हूँ नाम को नित, पर नाम रूप क्या है।
जब नाम है तो फिर अब, निज रूप को दिखादो ॥
భావం: ప్రతిరోజూ నీ నామాన్ని వింటూనే ఉన్నాను, కానీ ఆ నామానికి ఉన్న రూపం ఏమిటి? నామం ఉన్నప్పుడు దానికి తగ్గ రూపం కూడా ఉండాలి కదా, నీ నిజరూపాన్ని నాకు చూపించు.
చరణం 3:
मन से मनन हो चिंतन, आँखों से पाऊँ दर्शन ।
बानी का मुख से श्रवण, ऐसी विधि मिलादो ॥
భావం: నా మనసు నిరంతరం నీ ధ్యానంలో ఉండాలి, నా కళ్లకు నీ దర్శనం కలగాలి, నా చెవులకు నీ పవిత్ర వాణి వినిపించాలి. అటువంటి స్థితిని నాకు ప్రసాదించు.
చరణం 4:
जब हो तो आओ आगे, आँखों को खोल देखूँ ।
ऐसे न मानूँगा मैं, तुम आके अब मनादो ॥
భావం: నీవు ఉన్నావని నేను ఒట్టి మాటలతో నమ్మను. నా కళ్ల ముందుకు వచ్చి దర్శనమివ్వు. నీవు స్వయంగా వచ్చి నన్ను ఒప్పించే వరకు నేను తృప్తి చెందను.
చరణం 5:
हट से यही प्रतिज्ञा, संकल्प दृढ़ है पूरा ॥
बिनती यही है निसदिन, बिगड़ी को अब बनादो ॥
భావం: ఇది నా పట్టుదల, నా దృఢ నిశ్చయం. నా పరిస్థితిని (నా అజ్ఞానాన్ని) సరిదిద్ది, నన్ను నీ దారిలో పెట్టుకోవాలని నిరంతరం వేడుకుంటున్నాను.
చరణం 6:
गुरुदेव राधास्वामी, तुम से लगन लगी है।
तुमको न भूलूँ दाता, ऐसा मुझे चितादो ॥
భావం: ఓ గురుదేవ రాధాస్వామి! నా మనసు నీపైనే లగ్నమైంది. నిన్ను ఎప్పటికీ మర్చిపోకుండా ఉండేలా నా మనసును నీ వైపు తిప్పుకో (మేల్కొలుపు).
విశేషాలు
నిజాయితీ: ఈ శబ్దంలో భక్తుడు కపటం లేకుండా తన సందేహాలను అడుగుతున్నాడు. "కేవలం వింటే సరిపోదు, నేను చూడాలి" అనే ఆర్తి ఇందులో కనిపిస్తుంది.
నామ-రూప సమన్వయం: నామం (Sound) మరియు రూపం (Light) రెండూ ఒకటేనని, ఆ రెండింటినీ అనుభూతి చెందాలని భక్తుడు కోరుకుంటున్నాడు.
గురువుపై ప్రేమ: ఎన్ని ప్రశ్నలు అడిగినా, చివరకు గురువే సర్వస్వం అనే శరణాగతితో ముగుస్తుంది.
రాధాస్వామి మతంలోని 512వ శబ్దం భక్తుడికి సద్గురువు పట్ల కలిగిన పూర్ణ విశ్వాసాన్ని, గురువు సర్వవ్యాపి అనే అనుభూతిని చాటిచెబుతుంది. గత శబ్దాల్లో ఉన్న సందేహాలు తొలగి, ఇందులో ఒక నిశ్చయమైన భక్తి కనిపిస్తుంది.
శబ్దం - తాత్పర్యం
పల్లవి:
> लेता हूँ नाम तेरा, दाता दयाल है तू ।
> कर अब संभाल मेरी, मेरा संभाल है तू ॥
>
భావం: ఓ దయామయుడైన దాతా! నేను నీ నామాన్ని స్మరిస్తున్నాను. నన్ను నీవే చూసుకోవాలి, ఎందుకంటే నా రక్షణ భారం (సంభాల్) నీవే.
చరణం 1:
> तेरी दया हुई जब, फिर काल का भरम क्यों ॥
> यह मैंने समझा मन से, सच्चा कृपाल है तू ॥
>
భావం: నీ దయ నాపై ఉన్నప్పుడు, ఇక ఈ 'కాలం' (మృత్యువు లేదా కర్మ) పట్ల భయం ఎందుకు? నీవే నిజమైన కృపామయుడవని నా మనసా గ్రహించాను.
చరణం 2:
> संशय नहीं कि बहका, था जग की भ्रांती से।
> व्यापक हृदय में स्वामी, अब बाल बाल है तू ॥
>
భావం: ఈ లోకపు భ్రమల వల్ల నేను దారి తప్పి ఉండవచ్చు, కానీ ఇప్పుడు నాకు ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఓ స్వామీ! నీవు నా హృదయమంతా వ్యాపించి ఉన్నావు, నా ప్రతి అణువులోనూ (బాల్ బాల్) నీవే ఉన్నావు.
చరణం 3:
> दिन रात ध्यान सुमिरन, दिन रात का भजन है।
> मेरा श्रवण मनन तू , और मेरी चाल है तू ॥
>
భావం: రాత్రింబవళ్లు నీ ధ్యానం, స్మరణ మరియు భజనలోనే గడుపుతున్నాను. నేను వినేది (శ్రవణం), ఆలోచించేది (మననం) మరియు నా నడక (జీవన శైలి) అంతా నీవే అయిపోయావు.
చరణం 4:
> गुरु पूरे राधास्वामी, तुझसे लगन लगी है।
> करदे निहाल मुझको, समझा निहाल है तू ॥
>
భావం: పరిపూర్ణ సద్గురువైన ఓ రాధాస్వామి! నా మనసు నీపైనే లగ్నమైంది. నీవు పరమానంద స్వరూపుడవు (నిహాల్) అని తెలుసుకున్నాను, నన్ను కూడా నీ దయతో ధన్యుడిని (నిహాల్) చేయి.
విశేషాలు
* నిర్భయత్వం: గురువు తోడుంటే కాలానికి, మాయకు భయపడాల్సిన అవసరం లేదనే ధైర్యం ఈ శబ్దంలో కనిపిస్తుంది.
* సర్వవ్యాపకత్వం: దేవుడు ఎక్కడో లేడు, తన హృదయంలోనే అణువణువునా ఉన్నాడని భక్తుడు గుర్తించడం ఇక్కడి విశేషం.
* ఏకత్వం: వినడం, ఆలోచించడం, నడవడం.. ఇలా తన సమస్త క్రియలను గురువుకే అంకితం చేయడం ద్వారా 'అనన్య భక్తి'ని చాటుతున్నాడు.
507 నుండి 512 వరకు ఈ శబ్దాల ప్రయాణాన్ని గమనిస్తే... దీనత్వం నుండి మొదలై, సందేహాలను దాటి, చివరకు గురువుపై అచంచలమైన నమ్మకంతో 'నిహాల్' (ధన్యత) చెందడం వరకు సాగింది.
513
No comments:
Post a Comment