ఈ రాధాస్వామి శబ్దం (సంఖ్య 619) ఉపనిషత్తులలోని ప్రసిద్ధమైన "ద్వా సుపర్ణా సయుజా సఖాయా" (ఒకే చెట్టుపై రెండు పక్షులు) అనే రూపకాన్ని ఆధారం చేసుకుని, జీవాత్మ మరియు పరమాత్మల మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని, మాయా ప్రపంచం నుండి విముక్తి పొందే మార్గాన్ని వివరిస్తుంది.
1. రెండు పక్షులు - ఒకే వృక్షం
> एक वृक्ष में दो हैं पक्षी, एक छोटा एक भारी ।
> वह खाता मीठा कड़वा फल, यह रहता निरहारी ॥
>
* తాత్పర్యం: ఒకే వృక్షం (శరీరం) మీద రెండు పక్షులు ఉన్నాయి. ఒకటి చిన్నది (జీవాత్మ), మరొకటి గొప్పది/భారీది (పరమాత్మ). చిన్న పక్షి కర్మ ఫలాలైన తీపి మరియు చేదు అనుభవాలను తింటుంది. పెద్ద పక్షి ఏమీ తినకుండా కేవలం సాక్షిగా (నిరాహారిగా) ఉంటుంది.
* విశేషం: శరీరాన్ని వృక్షంతో పోల్చారు. జీవుడు సుఖదుఃఖాలను అనుభవిస్తుంటే, అంతర్యామి అయిన పరమాత్మ వాటికి అతీతంగా ఉంటాడు.
2. భిన్నత్వం లో ఏకత్వం
> एक सुनहिले पर वाला है, दूजा रंग विरंगा ।
> कहने को वह जुदा जुदा हैं, निस दिन रहते संगा ॥
>
* తాత్పర్యం: ఒక పక్షి బంగారు రెక్కలతో ప్రకాశిస్తుంటే, రెండోది రంగురంగుల రూపంలో ఉంది. పైకి చూడటానికి ఇవి వేర్వేరుగా అనిపించినా, అవి ఎప్పుడూ కలిసే ఉంటాయి.
* విశేషం: జీవుడు మాయా రంగులలో మునిగి ఉన్నాడు, పరమాత్మ స్వయంప్రకాశకుడు. కానీ ఆత్మ లేనిదే జీవుడు లేడు, కాబట్టి అవి విడదీయలేనివి.
3. భయము మరియు అభయము
> फल वाले को दुख सुख का भय, निश्चल अभय बिलासा ।
> डाली डाली फिरता डोले, काल का सहे त्रासा॥
>
* తాత్పర్యం: ఫలాలు తినే పక్షికి (జీవుడికి) సుఖదుఃఖాల భయం ఉంటుంది. కానీ రెండో పక్షి నిశ్చలంగా, భయం లేకుండా ఆనందంగా ఉంటుంది. జీవుడు కొమ్మ కొమ్మకూ (జన్మ జన్మకూ) తిరుగుతూ 'కాలం' (మృత్యువు) పెట్టే కష్టాలను అనుభవిస్తుంటాడు.
* విశేషం: సంసార చక్రంలో తిరిగే జీవుడికి మృత్యువు మరియు కర్మల భయం తప్పదు.
4. జాగ్రత్, స్వప్న అవస్థలు
> आँख खुली तब जग व्यौहारा, जब सोया तब सपना ।
> भोग रोग में लम्पट रहता, तीन ताप का तपना ॥
>
* తాత్పర్యం: కళ్లు తెరిస్తే బాహ్య ప్రపంచం, కళ్లు మూస్తే స్వప్న ప్రపంచం - ఇలా జీవుడు మాయలో తిరుగుతుంటాడు. భోగాల వెనుక రోగాలు ఉంటాయని తెలిసినా వాటిలోనే చిక్కుకుని, తాపత్రయాల (ఆధ్యాత్మిక, ఆదిభౌతిక, ఆదిదైవిక) మధ్య తపిస్తుంటాడు.
* విశేషం: జీవుడు బాహ్య ప్రపంచాన్నే సత్యమని నమ్మి కష్టాలు కొనితెచ్చుకుంటాడని ఇక్కడ హెచ్చరిస్తున్నారు.
5. కర్మల చక్రం
> ऊँची शाखा नीची शाखा, फल उत्तम और मध्यम ।
> फुदुक फुदुक कर दोनों खाता, करता रहता उद्यम ॥
>
* తాత్పర్యం: చెట్టు యొక్క పై కొమ్మలు (పుణ్య కర్మలు), కింది కొమ్మలు (పాప కర్మలు) ఇచ్చే ఉత్తమ, మధ్యమ ఫలాలను పొందడానికి జీవుడు నిరంతరం ప్రయత్నిస్తూ (ఉద్యమం), ఒక చోటు నుండి మరో చోటికి ఎగురుతూ తింటాడు.
* విశేషం: పుణ్యం చేస్తే స్వర్గాది లోకాలు, పాపం చేస్తే నీచ యోనులు లభిస్తాయి - ఈ రెండూ బంధనాలే అని భావం.
6. ఆశ మరియు నిరాశ
> ऊँचे चढ़ा चैन कुछ पाया, नीचे भया दुखारी ।
> चिन्ता उपजी शोकातुर हुये, मन संकल्प बिचारी ॥
>
* తాత్పర్యం: కొంచెం పైకి ఎదిగినప్పుడు (సుఖం కలిగినప్పుడు) శాంతి దొరికినట్లు అనిపిస్తుంది, మళ్ళీ కిందకి పడిపోయినప్పుడు దుఃఖం కలుగుతుంది. దీనివల్ల మనస్సులో రకరకాల సంకల్పాలు, చింతలు పుట్టి మనిషి శోకంలో మునిగిపోతాడు.
* విశేషం: ప్రాపంచిక సుఖాలు తాత్కాలికమని, అవి ఎప్పుడూ స్థిరమైన శాంతిని ఇవ్వవని ఇక్కడ స్పష్టమవుతోంది.
7. మోహపు వలలో చిక్కుకున్న పక్షి
> मन मलीन तन सोचे पक्षी, वृक्ष महा दुखदाई ।
> डाल डाल में पात पात में, मोह बेल लपटाई ॥
>
* తాత్పర్యం: ఈ శరీరం అనే వృక్షం మహా దుఃఖదాయకమైనదని, మనస్సు మాలిన్యంతో నిండి ఉందని ఆ పక్షి (జీవుడు) ఆలోచించసాగింది. ఈ వృక్షంలోని ప్రతి కొమ్మకు, ప్రతి ఆకుకు 'మోహం' అనే తీగ అల్లుకుపోయి ఉంది.
* విశేషం: సంసారంలో బంధనాలన్నీ మోహం వల్లే ఏర్పడతాయని, అది విడదీయలేని తీగలా ఆత్మను చుట్టేస్తుందని ఇక్కడ భావం.
8. తృష్ణ మరియు విముక్తి కోసం ఆరాటం
> कभी मीठा कड़वा फल चाखूँ, कभी निरस की बारी ।
> तृष्णा मोह काम का फंदा, कठिन भई छुटकारी ॥
> मिले कोई ऐसा पुरुष विवेकी, मुझको आन छुड़ावे ।
> भोग वासना से मैं छूटूँ, भव भय फिर न सतावे ॥
>
* తాత్పర్యం: ఎప్పుడూ తీపి, చేదు లేదా రుచిలేని ఫలాలనే తింటున్నాను. ఆశ (తృష్ణ), మోహం, కామం అనే ఉచ్చులో చిక్కుకున్నాను, దీని నుండి బయటపడటం కష్టంగా ఉంది. నన్ను ఈ భోగవాసనల నుండి విడిపించి, సంసార భయం లేకుండా చేసే వివేకవంతుడైన పురుషుడు ఎవరైనా దొరుకుతారా? అని జీవుడు పరితపిస్తున్నాడు.
* విశేషం: నిజమైన ముముక్షువు (మోక్షాన్ని కోరేవాడు) తన అసహాయతను గుర్తించి సద్గురువు కోసం ప్రార్థించే స్థితి ఇది.
9. పరమాత్మ/గురువు యొక్క పిలుపు
> तब आकाश बानी हुई ऐसी, दृष्टि ऊँच कर भाई ।
> देख मुझे मैं तेरा हूँ साथी, संगी सहज सहाई ॥
> मेरा रूप है अगम अपारा, अजर अमर अविनासी ।
> एक अस्थानी सर्व अस्थानी, घट घट का मैं बासी ॥
>
* తాత్పర్యం: అప్పుడు ఒక ఆకాశవాణి (అంతర్నాదం) వినిపించింది: "సోదరా! నీ దృష్టిని పైకి సారించు. నేను నీ తోడుని, నీ సహజ మిత్రుడిని. నా రూపం అగమ్యమైనది, అనంతమైనది, ముసలితనం లేనిది మరియు అభేద్యమైనది. నేను ఒకే చోట ఉంటాను, అంతటా ఉంటాను (సర్వాంతర్యామిని)."
* విశేషం: ఇక్కడ పరమాత్మ తన నిరాకార, నిర్గుణ మరియు సర్వవ్యాప్త స్వభావాన్ని వెల్లడిస్తున్నాడు.
10. శబ్ద మార్గ రహస్యం
> जो कोई लखे रूप निज मेरा, शब्द सुने सुख रासी ।
> तुरत छुड़ाऊँ तोहि बंध से, काटू यम की फाँसी ॥
> शब्द रसीला पक्षी सुन कर, ऊँचे सीस उठाया ।
> देख देख वह अचरज मूरत, मन में अति हर्षाया ॥
>
* తాత్పర్యం: "ఎవరైతే నా నిజ రూపాన్ని చూస్తారో, ఆనందమయమైన నా 'శబ్దాన్ని' వింటారో, వారిని వెంటనే ఈ బంధనాల నుండి విడిపించి యమపాశాన్ని తెంచేస్తాను." ఆ మధురమైన శబ్దాన్ని విన్న పక్షి తల పైకెత్తి చూసి, ఆ అద్భుత రూపాన్ని దర్శించి పరమానందం పొందింది.
* విశేషం: 'శబ్దం' లేదా 'నాదం' ద్వారానే ఆత్మ ఉన్నత లోకాలకు ప్రయాణిస్తుందని రాధాస్వామి మత ప్రధాన సిద్ధాంతం.
11. జీవుని ప్రశ్న - గురువు సమాధానం
> तुम हो कौन कहाँ से आये, कौन धाम में बासा ।
> दया रूप धारा यह कैसा, सहज प्रकाश उजासा ॥
> बोला पक्षी सुन मेरे भाई, मैं हूँ अगम अपारा ।
> जो कोई शरणागत आवे, ताको दूँ मैं सहारा ॥
>
* తాత్పర్యం: "నీవెవరు? ఎక్కడి నుండి వచ్చావు? నీ నివాసం ఎక్కడ? ఇంతటి దయామయ రూపం, ప్రకాశం ఏమిటి?" అని పక్షి అడిగింది. అప్పుడు ఆ పరమాత్మ పక్షి ఇలా చెప్పింది: "నేను అగమ్యుడను, అనంతమైనవాడను. నన్ను శరణు వేడిన వారికి నేను ఆసరా ఇస్తాను."
* విశేషం: గురువు తన నిజ స్వరూపాన్ని శిష్యుడికి కేవలం దయతోనే వెల్లడిస్తాడు.
12. వైరాగ్యం మరియు మార్గోపదేశం
> अविनासी पद को पहुँचाऊँ, भेद बताऊँ न्यारा ।
> परम अवस्था ताहि दिखाऊँ, करूँ आप निस्तारा ॥
> तू तो पड़ा मोह के फन्दे, आसा तृष्णा लागी ।
> राग वासना त्यागदे मन से, हो चित से वैरागी ॥
>
* తాత్పర్యం: "నిన్ను నాశనం లేని పదవికి చేరుస్తాను, రహస్య మార్గాన్ని చెప్తాను. నువ్వు మోహంలో పడి ఉన్నావు, కాబట్టి మనస్సులోని రాగద్వేషాలను వదిలి వైరాగ్యాన్ని పొందు."
* విశేషం: సంసారం పట్ల విరక్తి కలిగితేనే పరమాత్మ పట్ల అనురక్తి కలుగుతుంది.
13. లోకాంతర ప్రయాణం (సురత్ శబ్ద యోగం)
> यह तो वृक्ष काल की माया, जान इसे परदेसा ।
> तेरा धाम अधर में प्यारे, चल चल कर प्रवेसा ॥
> पक्षी ने तब तासों सीखा, सुरत शब्द विधि सारा ।
> अनहद साधन कर घट अपने, मेटा जगत विकारा ॥
>
* తాత్పర్యం: "ఈ వృక్షం కాలమనే మాయ, ఇది నీ సొంత దేశం కాదు. నీ అసలైన ఇల్లు పైన (అధర్) ఉంది." అప్పుడు ఆ పక్షి 'సురత్-శబ్ద' యోగ విధిని నేర్చుకుని, తన లోపల 'అనహత నాదాన్ని' సాధన చేస్తూ ప్రపంచ వికారాలను తొలగించుకుంది.
* విశేషం: అంతర్గత సాధన ద్వారానే ఆత్మ మాయా లోకాన్ని దాటగలదని ఇక్కడ స్పష్టమవుతోంది.
14. వివిధ లోకాల దర్శనం
> ज्योती देखी परम सुहेली, सुन अनहद झनकारा ।
> पर फैलाये उड़ा तब पक्षी, छोड़ा वृक्ष संसारा ॥
> सहस कमल त्रिकुटी के ऊपर, सुन्न महासुन्न आया ।
> भँवर गुफा के पार ठिकाना, सतपद बीन बजाया ॥
>
* తాత్పర్యం: దివ్య జ్యోతిని చూసి, అనహత నాదాన్ని వింటూ ఆ పక్షి తన రెక్కలు విప్పి సంసార వృక్షాన్ని వదిలి ఎగిరిపోయింది. సహస్రదళ కమలం, త్రికుటి, సున్న, మహాసున్న లోకాలను దాటి, 'భంవర్ గుఫా' ఆవల ఉన్న 'సత్ పదం' (సత్య లోకం) చేరుకుని అక్కడ వీణా నాదాన్ని విన్నది.
* విశేషం: ఇది పిండం (శరీరం) నుండి బ్రహ్మాండం దాటి వెళ్ళే ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణ క్రమం.
15. ముగింపు - రాధాస్వామి పద ప్రాప్తి
> अलख अगम पद को जब परसा, राधास्वामी पद में बासा ।
> अब नहीं दुख दारुण की चिंता, किया निर्वाण निवासा ॥
> धन्य धन्य गुरु परम सहायक, जीव अजान चिताया ।
> साँचे धाम मिले जब बैठक, व्यापे काल न माया ॥
>
* తాత్పర్యం: అలఖ్, అగమ లోకాలను దాటి చివరకు 'రాధాస్వామి పదం'లో స్థిరపడింది. ఇప్పుడు దుఃఖం కానీ, చింత కానీ లేవు; శాశ్వతమైన నిర్వాణ స్థితి పొందింది. అజ్ఞాని అయిన జీవుడిని మేల్కొలిపిన గురువు ధన్యుడు. ఆ సత్య లోకంలో ఇప్పుడు కాలం కానీ, మాయ కానీ ప్రవేశించలేవు.
* విశేషం: రాధాస్వామి మతంలో 'రాధాస్వామి ధామం' అత్యున్నతమైనది. అక్కడికి చేరిన ఆత్మకు తిరిగి పుట్టుక ఉండదు.
ఈ మొత్తం శబ్దం ఒక గొప్ప ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణం. జీవుడు తనని తాను తెలుసుకుని, గురువు సహాయంతో మాయను దాటి పరమాత్మలో ఎలా లీనం కావచ్చో ఇది వివరిస్తుంది.
No comments:
Post a Comment